« صبغهء جهودى » ( ص 81 ) ، « قبلهء خود » ( ص 84 ) ، « خواجهء امام » ( ص 28 ) « هديهء خداى » ( ص 35 ) . در الأبنيه ، نسخهء وين ، گونه‌هاى « اورندهء » ، « راننده‌ي » ، « داننده‌ي » ديده مىشود . همزه / ء 1 . همزه تقريبا از دايرهء خط كوفى خارج است ؛ اگر گاهى هست به شكل دايرهء سبز يا گاهى به صورت همزهء معمول نوشته شده است . البته در عبارات عربى « ء » ديده مىشود ، ولى مانند اعراب بعدا گذارده شده است . گونهء « ء » در عبارات فارسى نسخهء ما معمولا ديده نمىشود ، اما نوعى همزهء معكوس است كه بالاى ياء ايمايى ديده مىشود . من بدين دليل آن را همزهء معكوس گفته‌ام كه در حقيقت معكوس است . نمونه : « پنهان كردند آن گواى كه خداوند را تعلى بود » ( ص 83 ) . من بر اين عقيده‌ام كه اين كلمه شايد « گوائىاى » تلفّظ مىشد . نمونه‌هاى ديگر : « اما اين زشت نامى باشد » ( ص 4 ) ؛ « ماهى بر كنارهء آب پديد آمد » ( ص 1 ) . 2 . درمورد كلمات زير همزه حذف شده است : « جبريل » ( ص 31 ) ، « ميكايل » ( 31 ) ، « اسرايل » ( ص 3 ) ، « مسله » ( ص 39 ) . ى 1 . ياء در وسط و ابتدا و همچنين ياى كشيده ، دو نقطه در زيرش دارد . وانگهى ياى مدوّر [ ى ] در پايان كلمه در شكمش دو نقطه دارد [ ؟ ؟ ى ] . در اين خصوص كاتب شيوهء خط كوفى را رعايت كرده است . در نسخه‌هاى قرآن مورّخ سده‌هاى چهارم و پنجم همين شيوه اعمال شده است و در خطّ فارسى نيز تا مدتى باقى مانده است . 2 . براى تشخيص ياى معروف ، علامت مخصوصى نيست . البته بالاى ياى مجهول علامت فتحهء ايستاده گذارده شده ، چنان‌كه ذكرش گذشت . نمونه : نصابى ، گردانيده‌ايد ، يافته‌ايم ، رسولى ، دارى ، بارى ، گيريد ، ايستيد ، مومنيم ، دعوى ، بدانمى .